Ümit ile annesi akşam yemeğinde çorba içiyordu.
Çorba çok sıcaktı. Ümit kaşığını ağzına götürmeden durdu.
Annesi gülümsedi: Önce biraz üfle, sonra iç, dedi.
Ümit dudaklarını öne doğru uzattı ve üfledi: Üüüüü! Çorba biraz soğudu.
Sen de Ümit gibi dudaklarını uzat ve söyle: üüüüü!









